Bloggfćrslur mánađarins, október 2010

"fór ekki á milli bćja nema ţrír fullorđnir saman"

kom fram í Kiljunni í gćr um fólkiđ í Suđursveit. Ţađ saug draugaganginn međ móđurmjólkinni undir ćgifögrum hamrabeltum, sem réđu vindum, gćftum og gróđri sumar sem vetur. Ţórbergur var enginn međalmađur ađ kynjum og gekk dag hvern á hólm viđ furđur lífsins. Ţar sáđi hann í frjóa jörđ sérvisku sinnar og leiđ aldrei fyrir eins og sumir sveitungar hans, sem getiđ var í gćr.  

Nokkrum húsum neđar í götunni, ţar sem ég ólst upp, bjó fólk ćttađ úr Suđursveit. Ég var ţarna heimagangur um tíma tćplega tíu ára. Sonurinn á heimilinu, Óskar Már Ólafsson, ÓMÓ eđa Bubbi, var töluvert eldri en ég en barngóđur og skólabróđir bróđur míns.  Hann átti gnćgđ bóka, mekkanó og fleira eigulegt, sem ég sótti í. Bubbi varđ síđar dugandi togarasjómađur og skipsstjórnarmađur hjá Tryggva Ófeigssyni og missti ég sjónar af honum fyrir áratugum. 

Mér var alltaf vel tekiđ á ţessu heimili og fékk bita međ heimilisfólkinu ef svo bar undir. Eitt kvöldiđ var óvenju mikil viđhöfn og ég fann ađ eitthvađ sérstakt var á seyđi. Ţegar mér var vísađ til borđs í eldhúshorninu voru nýbakađar pönnukökur međ rjóma reiddar fram og til borđs međ okkur sat gamall gráhćrđur mađur, sem strax reyndi ađ koma lífi í okkur krakkana. Allt í einu rýkur hann á fćtur og segir: "Krakkar, nú ćtla ég ađ segja ykkur draugasögu." Ég spenntist allur upp og bjóst viđ leikaraskap međ hvelli í endann eins og ţá var tíska ađ hrćđa krakka međ. Byrjar ţá ekki gamli mađurinn ađ spígspora um gólfiđ međ hendur fyrir aftan bak og segja fram söguna eins og í makindum og dáleiđir okkur krakkana alveg um leiđ. En ég var alveg svikinn um "hvellinn" sem mér fannst ómissandi međ öllum draugasögum.

Ţegar heim kom um kvöldiđ var ég upplýsur um ţađ, ađ ţetta mundi hafa veriđ Ţórbergur Ţórđarson, einn af mestu ritsnillingum ţjóđarinnar.   


Tilbrigđi viđ stef

Nótt, eins og dagur sólar sakni

í sorta og veglaust haf.

Dagur, eins og nótt á vćngjum vakni

í vorsólar hlýjan staf.


Kiljan: Páll Baldvin fór yfir strikiđ

Ég hef oft bloggađ um Kiljuna. Ţađ er ákveđin nautn ađ vera óvirkur ţátttakandi í samrćđum hugsandi fólks um bókmenntir og innihald ţeirra. Ađ ekki sé talađ um ferđir Egils međ sjáendum um ódáinsheima Ţingholtanna eđa Hólavallarkirkjugarđs ađ ógleymdum Braga tóbakskarli.

Páll Baldvin er alfrćđingur um mannlífiđ og beturvitrungur um hvađ eina, sem ađ bókmenntum snýr. Kolla fćr stundum ađ kenna á ţví í allri sinni kvenlegu mýkt. Oftast er ţetta grćskulaust og viđ hćfi til ađ skemmta okkur hinum. Í Kiljunni í kvöld snerist umrćđan um bók Úlfars Ţormóđssonar, sem er ástríđuskrif um guđleysi. Páll áttađi sig ekkert á einlćgum áhuga guđleysingja ađ fjalla um guđ, sem ekki er til, og get ég alveg tekiđ undir ţađ međ honum. Ţá bregđur svo viđ, ađ umrćđan fer ađ snúast um persónulega upplifun af almćttinu og Páll Baldvin líkir Kolbrúnu viđ faríseann, sem ţakkađi guđi fyrir altarinu ađ líkjast ekki tollheimtumanninum.

Međ ţessari samlíkingu dró Páll Baldvin upp á átakanlegan hátt ţá mynd af sjálfum sér, sem hann ćtlađi sessunaut sínum.


Stjórnendur lífeyrissjóđanna umbođslausir

Stjórnir lífeyrissjóđanna ţrýtur umbođ til ađ ráđstafa eigum ţeirra til dreifđra afskrifta án lagafyrirmćla. Ţađ er ekkert sem heimilar ţeim ađ ráđstafa eigum sjóđsfélaga  á ţann hátt. Ţćr hafa ţurft ađ takast á viđ niđurfćrslur og jafnvel afskriftir í einstökum málum en ćtíđ ţannig, ađ ekki hefur veriđ strikađ yfir eignir sjóđanna fyrr en ţrautreynt er, og ţá ađ lögum. Hér tćkju ţćr hins vegar ţátt í eignaupptöku, sem er fráleitt ađ gera nema međ lagabođi, sem ţá kann ađ stangast á viđ stjórnarskrána.

Ţađ er í raun furđulegt ađ ţetta sjónarmiđ hafi ekki komiđ upp á yfirborđiđ í ţeirri umrćđu, sem nú á sér stađ og lýsir ţađ ef til vill ţeim lausatökum, sem menn hafa á samvisku sinni ţessa dagana, ţegar fjármunir annarra eru undir.
mbl.is Afskrifa ţyrfti 220 milljarđa
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Svandís hlýtur ađ sjá ljósiđ

enda Breiđfirđingur ađ föđurkyni.  Rennslisvirkjanirnar, sem eftir eru í neđsta hluta Ţjórsár, eru bestu virkjanakostir okkar nú um stundir. Ađ leggja ţessar framkvćmdir til hliđar er jafn gáfulegt og ađ leggja grunn ađ húsi, sem enginn ćtlar sér ađ byggja. Miđlunin er fyrir hendi á fjöllum og náttúru- og landspjöll yrđu í lágmarki.

Skuldbindingar viđ álver eru skemmri en líftími virkjana. Ţađ má rífa álver. Reyndar er ţessu rafmagni ćtlađ annađ hlutverk, en ađ lađa fram ţann góđa málm ál. Ţess heldur ćtti ţađ ađ vera skynsamleg niđurstađa Svandísar ađ leggja ekki stein í götu ţessara virkjana í baráttu sinni viđ "málmbrćđsluauđvaldiđ". 


mbl.is Svandís áfrýjar dómi
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband